Κατὰ τὸ τρίτο ἔτος τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου ὁ ἀθηναϊκὸς δῆμος, κουρασμένος από τις αντιξοότητες τοῦ πολέμου, ἄρχισε νὰ στρέφεται ἐναντίον τοῦ Περικλῆ ποὺ εἶχε ἐξωθήσει τα πράγματα σὲ ρήξη μὲ τὴν Σπάρτη. Γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν πολιτική του καὶ νὰ τονώσει το ἀγωνιστικὸ φρόνημα τοῦ δήμου, ὁ μεγάλος πολιτικὸς συγκάλεσε τὴν ἐκκλησία τοῦ δήμου και εκφώνησε λόγο στοὺς συμπολίτες του. Απόσπασμα του λόγου αυτού αποτελεί το ακόλουθο κείμενο
Τοιαῦτα ὁ Περικλῆς λέγων ἐπειρᾶτο τοὺς Ἀθηναίους τῆς τε ἐς αὑτὸν ὀργῆς παραλύειν καὶ ἀπὸ τῶν παρόντων δεινῶν ἀπάγειν τὴν γνώμην. οἱ δὲ δημοσίᾳ μὲν τοῖς λόγοις ἀνεπείθοντο καὶ οὔτε πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους ἔτι ἔπεμπον ἔς τε τὸν πόλεμον μᾶλλον ὥρμηντο, ἰδίᾳ δὲ τοῖς παθήμασιν ἐλυποῦντο, ὁ μὲν δῆμος ὅτι ἀπ’ ἐλασσόνων ὁρμώμενος ἐστέρητο καὶ τούτων, οἱ δὲ δυνατοὶ καλὰ κτήματα κατὰ τὴν χώραν οἰκοδομίαις τε καὶ πολυτελέσι κατασκευαῖς ἀπολωλεκότες, τὸ δὲ μέγιστον, πόλεμον ἀντ’ εἰρήνης ἔχοντες. οὐ μέντοι πρότερόν γε οἱ ξύμπαντες ἐπαύσαντο ἐν ὀργῇ ἔχοντες αὐτὸν πρὶν ἐζημίωσαν χρήμασιν. ὕστερον δ’ αὖθις οὐ πολλῷ, ὅπερ φιλεῖ ὅμιλος ποιεῖν, στρατηγὸν εἵλοντο καὶ πάντα τὰ πράγματα ἐπέτρεψαν. […] ὅσον τε γὰρ χρόνον προὔστη τῆς πόλεως ἐν τῇ εἰρήνῃ, μετρίως ἐξηγεῖτο καὶ ἀσφαλῶς διεφύλαξεν αὐτήν, καὶ ἐγένετο ἐπ’ ἐκείνου μεγίστη, ἐπειδή τε ὁ πόλεμος κατέστη, ὁ δὲ φαίνεται καὶ ἐν τούτῳ προγνοὺς τὴν δύναμιν.
Λεξιλόγιο
καὶ πάντα τὰ πράγματα ἐπέτρεψαν: του αναθέσαν πάλι όλη την εξουσία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου