Κείμενο 3: Η περιπέτεια της Ανδρομέδας
Οι Ρωμαίοι δε δημιούργησαν,
παρά με ελάχιστες εξαιρέσεις, δικούς τους μύθους, αλλά παρέλαβαν αυτούσια την
ελληνική μυθολογία. Η προσφορά τους στο χώρο αυτό υπήρξε διπλή: από τη μια
μεριά συγκέντρωσαν και διέσωσαν τους ελληνικούς μύθους· από την άλλη, τους
ξαναδούλεψαν ως ποιητικό υλικό με καινούρια ευαισθησία και μέσα από τη δική
τους οπτική γωνία. Η ιστορία της Ανδρομέδας π.χ., που υπήρξε το θέμα μιας
περίφημης τραγωδίας του Ευριπίδη, υπάρχει και στις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου,
σε μια παραλλαγή όπου κυριαρχεί η ανάλαφρη διάθεση και τα χιουμοριστικά και
παρωδιακά στοιχεία. Στο κείμενο που ακολουθεί εκτίθεται με συντομία η υπόθεση
του μύθου.
|
Cēpheus
et Cassiope habent filiam Andromedam. |
|
Cassiope,
superba formā suā, comparat se cum Nymphis. |
|
Neptūnus
irātus urget ad oram Aethiopiae beluam marīnam, |
|
quae nocet incolis. |
|
Oraculum
respondet incolis: «regia hostia placet deo!» |
|
Tum
Cēpheus adligat Andromedam ad scopulum; |
|
belua
movet se ad Andromedam. |
|
Repente
advolat Perseus pennātis calceis ; |
|
videt
puellam et stupet formā puellae. |
|
Perseus
delet beluam hastā et liberat Andromedam. |
|
Cēpheus,
Cassiope et incolae Aethiopiae gaudent valde. |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου