Η Άλωση της Πόλης.

Εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του National Geographic για την άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Κ.Π.Καβάφη, Ιθάκη

ιθακη καβαφης from Πηνελόπη Ρασιδάκη

Θουκυδίδης, Ιστορία, 6.15.1–6.15.4

Θουκυδίδου  Ἱστορίαι  6.15.1–6.15.3

Προηγουμένως ,με δημηγορία του στη συνέλευση του λαού ο Νικίας επιχείρησε τη ματαίωση της εκστρατείας στη Σικελία, προβάλλοντας τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Στη συνέχεια , πριν ανέλθει στο βήμα ο Αλκιβιάδης, ο Θουκυδίδης εκθέτει τα κίνητρα της πολιτικής του και σκιαγραφεί τον χαρακτήρα του.

Ὁ μὲν Νικίας τοιαῦτα εἶπε, τῶν δὲ Ἀθηναίων παριόντες οἱ μὲν πλεῖστοι στρατεύειν παρῄνουν

καὶ τὰ ἐψηφισμένα μὴ λύειν, οἱ δέ τινες καὶ ἀντέλεγον. [6.15.2] ἐνῆγε δὲ προθυμότατα τὴν

στρατείαν Ἀλκιβιάδης ὁ Κλεινίου, βουλόμενος τῷ τε Νικίᾳ ἐναντιοῦσθαι, ὢν καὶ ἐς τἆλλα

διάφορος τὰ πολιτικὰ καὶ ὅτι αὐτοῦ διαβόλως ἐμνήσθη, καὶ μάλιστα στρατηγῆσαί τε ἐπιθυμῶν

Ξενοφώντος Ελληνικά 4 , 2 , 1 -4

 

ΞΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ , ΕΛΛΗΝΙΚΑ   4 , 2 , 1 – 4

 Ο Αγησίλαος εισέβαλε στη Μικρή Φρυγία, όπου διαχείμασε αλλά και προκάλεσε με τις επιτυχίες του δυσχέρειες στον σατράπη της, τον Φαρνάβαζο. Ωστόσο, λόγω της απειλής από τη σύμπηξη του αντισπαρτιατικού συνασπισμού στην Ελλάδα, η Σπάρτη τον ανακαλεί για βοήθεια.

[4.2.1] Ἀγησίλαος μὲν δὴ ἐν τούτοις ἦν. οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι ἐπεὶ σαφῶς ᾔσθοντο τά τε χρήματα ἐληλυθότα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰς μεγίστας πόλεις συνεστηκυίας ἐπὶ πολέμῳ πρὸς ἑαυτούς, ἐν κινδύνῳ τε τὴν πόλιν ἐνόμισαν καὶ στρατεύειν ἀναγκαῖον ἡγήσαντο εἶναι. [4.2.2] καὶ αὐτοὶ μὲν ταῦτα παρεσκευάζοντο, εὐθὺς δὲ καὶ ἐπὶ τὸν Ἀγησίλαον πέμπουσιν Ἐπικυδίδαν. ὁ δ’ ἐπεὶ

Πλάτωνος , Απολογία 32 a – c

ΠΛΑΤΩΝΟΣ , ΑΠΟΛΟΓΙΑ   32  a – c

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα της απολογίας του, ο Σωκράτης αναφέρεται στη στάση που τήρησε στη δίκη των δέκα στρατηγών.

ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἄλλην μὲν ἀρχὴν οὐδεμίαν πώποτε ἦρξα ἐν τῇ πόλει, ἐβούλευσα δέ

 καὶ ἔτυχεν ἡμῶν ἡ φυλὴ Ἀντιοχὶς πρυτανεύουσα ὅτε ὑμεῖς τοὺς δέκα στρατηγοὺς τοὺς οὐκ ἀνε-

λομένους τοὺς ἐκ τῆς ναυμαχίας ἐβουλεύσασθε ἁθρόους κρίνειν, παρανόμως, ὡς ἐν τῷ ὑστέρῳ 

χρόνῳ πᾶσιν ὑμῖν ἔδοξεν. τότ᾽ ἐγὼ μόνος τῶν πρυτάνεων ἠναντιώθην ὑμῖν μηδὲν ποιεῖν παρὰ 

Πλάτωνος Απολογία 38e -39b

ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΑΠΟΛΟΓΙΑ  38e -39b

  Στο συγκεκριμένο απόσπασμα της απολογίας του , ο Σωκράτης αιτιολογεί τη στάση του απέναντι στην επικείμενη εκτέλεσή του.

ἀλλ᾽ οὔτε τότε ᾠήθην δεῖν ἕνεκα τοῦ κινδύνου πρᾶξαι οὐδὲν ἀνελεύθερον, οὔτε νῦν μοι

μεταμέλει οὕτως ἀπολογησαμένῳ, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον αἱροῦμαι ὧδε ἀπολογησάμενος 

τεθνάναι ἢ ἐκείνως ζῆν.οὔτε γὰρ ἐν δίκῃ οὔτ᾽ ἐν πολέμῳ οὔτ᾽ ἐμὲ οὔτ᾽ ἄλλον οὐδένα δεῖ

[39a ] τοῦτο μηχανᾶσθαι, ὅπως ἀποφεύξεται πᾶν ποιῶν θάνατον. καὶ γὰρ ἐν ταῖς

Ξενοφῶντος, Ἑλληνικά, 2.3.11–13

 

  Ξενοφῶντος, Ἑλληνικά, 2.3.11–13

      Ο Ξενοφώντας στα «Ελληνικά» του συνεχίζει την αφήγηση των ιστορικών γεγονότων της τελευταίας περιόδου του Πελοποννησιακού πολέμου από το σημείο που σταμάτησε η αφήγηση του Θουκυδίδη, δηλαδή από το 411 π.Χ. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, οι Αθηναίοι ηττημένοι, χωρίς όπλα, τείχη και πλοία, πιεζόμενοι από την ωμότητα και τις απειλές του Λύσανδρου και των ντόπιων ολιγαρχικών, υποχρεώθηκαν να εκλέξουν τριάντα άρχοντες, για να καταγράψουν τους «πάτριους» νόμους, σύμφωνα με τους οποίους θα ρυθμιζόταν στο εξής η πολιτική ζωή της Αθήνας (Αύγουστος ή Σεπτέμβριος του 404 π.Χ.).

Οἱ δὲ τριάκοντα ᾑρέθησαν μὲν ἐπεὶ τάχιστα τὰ μακρὰ τείχη καὶ τὰ περὶ τὸν Πειραιᾶ καθῃρέθη·

αἱρεθέντες δὲ ἐφ᾽ ᾧτε συγγράψαι νόμους, καθ᾽ οὕστινας πολιτεύσοιντο, τούτους μὲν ἀεὶ

ἔμελλον συγγράφειν τε καὶ ἀποδεικνύναι, βουλὴν δὲ καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς κατέστησαν ὡς

ἐδόκει αὐτοῖς. [2.3.12] ἔπειτα πρῶτον μὲν οὓς πάντες ᾔδεσαν ἐν τῇ δημοκρατίᾳ ἀπὸ 

Λυσίας, Κατά Νικομάχου γραμματέως εὐθυνῶν κατηγορία, 31 – 33

Λυσίας, Κατά Νικομάχου γραμματέως εὐθυνῶν κατηγορία, 31 – 33

      Ο Λυσίας επιχειρεί να πείσει τους δικαστές ότι πρέπει να καταδικαστεί ο Νικόμαχος, ένας από τους «ἀναγραφεῖς νόμων» στις δημόσιες στήλες, ο οποίος κατηγορείται ότι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αλλοίωνε σκόπιμα το περιεχόμενο των νόμων. Ο ρήτορας, με τα επιχειρήματά του στο συγκεκριμένο κείμενο, επικεντρώνει την προσοχή των δικαστών στο ποιόν των συνηγόρων και των πολιτικών φίλων του Νικόμαχου που θα προσπαθήσουν να τον υπερασπιστούν.

Λυσία , Κατά Εργοκλέους 1 - 2

ΛΥΣΙΑ, ΚΑΤΑ  ΕΡΓΟΚΛΕΟΥΣ 1 – 2

Ο Εργοκλής ήταν στρατηγός και κατηγορήθηκε ανάμεσα στα άλλα για κατάχρηση του δημόσιου χρήματος και προδοσία. Ο ρήτορας στο απόσπασμα αυτό επισημαίνει τη σημασία της καταδικαστικής απόφασης σε βάρος του Εργοκλή.

τὰ μὲν κατηγορημένα οὕτως ἐστὶ πολλὰ καὶ δεινά, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὥστε οὐκ ἄν μοι δοκεῖ δύνασθαι Ἐργοκλῆς ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων αὐτῷ πολλάκις ἀποθανὼν δοῦναι
 δίκην ἀξίαν τῷ ὑμετέρῳ πλήθει. καὶ γὰρ πόλεις προδεδωκὼς φαίνεται, καὶ προξένους καὶ 

Λυσίου, Κατὰ Ἀγοράτου, 93-95

  Λυσίου, Κατὰ Ἀγοράτου, 93-95

Ο σεβασμός προς τα θύματα του Αγόρατου και των Τριάκοντα επιβάλλει την τιμωρία του κατηγορουμένου

Ἐνθυμεῖσθε δ᾿, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅπως μὴ πάντων ἔργον σχετλιώτατον ἐργάσησθε. Εἰ γὰρ ἀποψηφιεῖσθε Ἀγοράτου τουτουί, οὐ μόνον τοῦτο διαπράττεσθε, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν, οὓς ὁμολογεῖτε ὑμῖν εὔνους εἶναι, ἅμα τῇ αὐτῇ ψήφῳ ταύτῃ θάνατον καταψηφίζεσθε·

Λυσία , Δήμου Καταλύσεως Απολογία 3 - 4

ΛΥΣΙΑΣ, ΔΗΜΟΥ ΚΑΤΑΛΥΣΕΩΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑ 3 – 4

Ο ομιλητής προσπαθεί κατά τη δοκιμασία του να αποδείξει ότι, μολονότι παρέμεινε στην Αθήνα κατά την περίοδο της διακυβέρνησης των Τριάκοντα, δεν υπήρξε συνεργός ή ομοϊδεάτης τους.

Λυσίου, Δήμου καταλύσεως ἀπολογία, 1-3

 

  Λυσίου, Δήμου καταλύσεως ἀπολογία, 1-3

 Ὑμῖν μὲν πολλὴν συγγνώμην ἔχω, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀκούουσι τοιούτων λόγων καὶ ἀναμιμνῃσκομένοις τῶν γεγενημένων, ὁμοίως ἅπασιν ὀργίζεσθαι τοῖς ἐν ἄστει μείνασι· τῶν δὲ κατηγόρων θαυμάζω, οἳ ἀμελοῦντες τῶν οἰκείων τῶν ἀλλοτρίων ἐπιμέλονται,   εἰ σαφῶς εἰδότες τοὺς μηδὲν ἀδικοῦντας καὶ τοὺς πολλὰ ἐξημαρτηκότας ζητοῦσι ὑμᾶς πείθειν περὶ ἁπάντων ἡμῶν τὴν γνώμην ταύτην ἔχειν. Εἰ μὲν οὖν οἴονται, ὅσα ὑπὸ τῶν τριάκοντα γεγένηται τῇ πόλει, ἐμοῦ κατηγορηκέναι, ἀδυνάτους αὐτοὺς ἡγοῦμαι λέγειν· οὐδὲ γὰρ πολλοστὸν μέρος τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων εἰρήκασιν· εἰ δὲ ὡς ἐμοί τι προσῆκον περὶ αὐτῶν ποιοῦνται τοὺς λόγους, ἀποδείξω τούτους μὲν ἅπαντα ψευδομένους, ἐμαυτὸν δὲ τοιοῦτον ὄντα οἷόσπερ ἂν τῶν ἐκ Πειραιῶς [ὁ] βέλτιστος ἐν ἄστει μείνας ἐγένετο. Δέομαι δ᾿ ὑμῶν, ὦ ἄνδρες δικασταί, μὴ τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχειν τοῖς συκοφάνταις.

 ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

(πολλὴν) συγγνώμην ἔχω τινί τι = συγχωρώ, επιτρέπω, δικαιολογώ απόλυτα σε κάποιον κάτι ή να....
ἐπιμέλομαι (και ἐπιμελοῦμαι) + γενική = φροντίζω κάποιον ή κάτι
ἐξαμαρτάνω = κάνω σφάλμα, αδικώ, αμαρτάνω
«κατηγορηκέναι»: Τα δικαστικά ρήματα συντάσσονται με αιτιατική και γενική: κατηγορῶ τινά τινος. Κανονικά, η αιτιατική «τινὰ» (πρόσωπο) είναι το αντικείμενο και η γενική «τινὸς» (πράγμα) είναι γενική της αιτίας ή της ποινής (όταν σημαίνουν καταδίκη):
κατηγορῶ + αιτιατική + γενική = κατηγορώ κάποιον για κάτι
Πολλές φορές όμως αντιστρέφονται οι πτώσεις χωρίς να αλλάζει ο συντακτικός ρόλος των δύο όρων. Δηλαδή, έχουμε όπως στο κείμενο, κατηγορῶ τινός τι (πρόσωπο + πράγμα)
ὡς προσῆκον = μετοχή του προσωπικού ρήματος, αιτιατική απόλυτη
προσήκει τί τινι (προσωπικό) = ταιριάζει κάτι σε κάποιον
οἱ ἐκ Πειραιῶς (ὄντες) = οι δημοκρατικοί

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

1.  Να μεταφράσετε το κείμενο.

2.  Να αντικαταστήσετε χρονικά τους ρηματικούς τύπους του κειμένου : πεπραγμένων, ὀργίζεσθαι , κατηγορηκέναι, εἰρήκασιν.

3.  Να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση των τύπων  ζητοῦσι και πεπραγμένων στο β’ ενικό πρόσωπο του ιδίου χρόνου

4.  Να μεταφερθούν οι παρακάτω ονοματικοί τύποι στην ίδια πτώση του άλλου αριθμού :  Ὑμῖν,  ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀκούουσι,  οἳ, τι ,  οἷόσπερ , ἐμαυτὸν, μέρος

Πηγή  http://www.study4exams.gr/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ἀνδοκίδου, Περὶ τῶν μυστηρίων 6 - 8

                                                     

·        Ἀνδοκίδου, Περὶ τῶν μυστηρίων 6 - 8

      Αἰτοῦμαι οὖν ὑμᾶς, ὦ ἄνδρες, εὔνοιαν πλείω παρασχέσθαι ἐμοὶ τῷ ἀπολογουμένῳ ἢ τοῖς κατηγόροις, εἰδότας ὅτι κἂν ἐξ ἴσου ἀκροᾶσθε, ἀνάγκη τὸν ἀπολογούμενον ἔλαττον ἔχειν.