Θουκυδίδης, Ιστορία, 6.15.1–6.15.4

Θουκυδίδου  Ἱστορίαι  6.15.1–6.15.3

Προηγουμένως ,με δημηγορία του στη συνέλευση του λαού ο Νικίας επιχείρησε τη ματαίωση της εκστρατείας στη Σικελία, προβάλλοντας τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Στη συνέχεια , πριν ανέλθει στο βήμα ο Αλκιβιάδης, ο Θουκυδίδης εκθέτει τα κίνητρα της πολιτικής του και σκιαγραφεί τον χαρακτήρα του.

Ὁ μὲν Νικίας τοιαῦτα εἶπε, τῶν δὲ Ἀθηναίων παριόντες οἱ μὲν πλεῖστοι στρατεύειν παρῄνουν

καὶ τὰ ἐψηφισμένα μὴ λύειν, οἱ δέ τινες καὶ ἀντέλεγον. [6.15.2] ἐνῆγε δὲ προθυμότατα τὴν

στρατείαν Ἀλκιβιάδης ὁ Κλεινίου, βουλόμενος τῷ τε Νικίᾳ ἐναντιοῦσθαι, ὢν καὶ ἐς τἆλλα

διάφορος τὰ πολιτικὰ καὶ ὅτι αὐτοῦ διαβόλως ἐμνήσθη, καὶ μάλιστα στρατηγῆσαί τε ἐπιθυμῶν

Πλάτωνος , Απολογία 32 a – c

ΠΛΑΤΩΝΟΣ , ΑΠΟΛΟΓΙΑ   32  a – c

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα της απολογίας του, ο Σωκράτης αναφέρεται στη στάση που τήρησε στη δίκη των δέκα στρατηγών.

ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἄλλην μὲν ἀρχὴν οὐδεμίαν πώποτε ἦρξα ἐν τῇ πόλει, ἐβούλευσα δέ

 καὶ ἔτυχεν ἡμῶν ἡ φυλὴ Ἀντιοχὶς πρυτανεύουσα ὅτε ὑμεῖς τοὺς δέκα στρατηγοὺς τοὺς οὐκ ἀνε-

λομένους τοὺς ἐκ τῆς ναυμαχίας ἐβουλεύσασθε ἁθρόους κρίνειν, παρανόμως, ὡς ἐν τῷ ὑστέρῳ 

χρόνῳ πᾶσιν ὑμῖν ἔδοξεν. τότ᾽ ἐγὼ μόνος τῶν πρυτάνεων ἠναντιώθην ὑμῖν μηδὲν ποιεῖν παρὰ 

Πλάτωνος Απολογία 38e -39b

ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΑΠΟΛΟΓΙΑ  38e -39b

  Στο συγκεκριμένο απόσπασμα της απολογίας του , ο Σωκράτης αιτιολογεί τη στάση του απέναντι στην επικείμενη εκτέλεσή του.

ἀλλ᾽ οὔτε τότε ᾠήθην δεῖν ἕνεκα τοῦ κινδύνου πρᾶξαι οὐδὲν ἀνελεύθερον, οὔτε νῦν μοι

μεταμέλει οὕτως ἀπολογησαμένῳ, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον αἱροῦμαι ὧδε ἀπολογησάμενος 

τεθνάναι ἢ ἐκείνως ζῆν.οὔτε γὰρ ἐν δίκῃ οὔτ᾽ ἐν πολέμῳ οὔτ᾽ ἐμὲ οὔτ᾽ ἄλλον οὐδένα δεῖ

[39a ] τοῦτο μηχανᾶσθαι, ὅπως ἀποφεύξεται πᾶν ποιῶν θάνατον. καὶ γὰρ ἐν ταῖς

Ξενοφῶντος, Ἑλληνικά, 2.3.11–13

 

  Ξενοφῶντος, Ἑλληνικά, 2.3.11–13

Οἱ δὲ τριάκοντα ᾑρέθησαν μὲν ἐπεὶ τάχιστα τὰ μακρὰ τείχη καὶ τὰ περὶ τὸν Πειραιᾶ καθῃρέθη·

αἱρεθέντες δὲ ἐφ᾽ ᾧτε συγγράψαι νόμους, καθ᾽ οὕστινας πολιτεύσοιντο, τούτους μὲν ἀεὶ

ἔμελλον συγγράφειν τε καὶ ἀποδεικνύναι, βουλὴν δὲ καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς κατέστησαν ὡς

ἐδόκει αὐτοῖς. [2.3.12] ἔπειτα πρῶτον μὲν οὓς πάντες ᾔδεσαν ἐν τῇ δημοκρατίᾳ ἀπὸ

Λυσίας, Κατά Νικομάχου γραμματέως εὐθυνῶν κατηγορία, 31 – 33

Λυσίας, Κατά Νικομάχου γραμματέως εὐθυνῶν κατηγορία, 31 – 33

       Ο Νικόμαχος, ένας από τους «ἀναγραφεῖς νόμων» στις δημόσιες στήλες, κατηγορείται ότι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αλλοίωνε σκόπιμα το περιεχόμενο των νόμων. Ο Κατά Νικομάχου λόγος του Λυσία αποτελεί τη δευτερολογία (ή τριτολογία) και ολοκληρώνεται με το απόσπασμα που ακολουθεί.

     Καὶ περὶ μὲν τούτων ἱκανά μοι τὰ εἰρημένα· περὶ δὲ τῶν ἐξαιτησομένων βραχέα πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν βούλομαι. Παρεσκευασμένοι γάρ τινές εἰσι καὶ τῶν φίλων καὶ τῶν τὰ τῆς πόλεως πραττόντων δεῖσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ· ὧν ἐγὼ ἡγοῦμαι ἐνίοις προσήκειν ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῖς πεπραγμένων ἀπολογεῖσθαι πολὺ μᾶλλον ἢ τοὺς ἀδικοῦντας σῴζειν προαιρεῖσθαι. Δεινὸν δέ

Λυσία , Κατά Εργοκλέους 1 - 2

ΛΥΣΙΑ, ΚΑΤΑ  ΕΡΓΟΚΛΕΟΥΣ 1 – 2

Ο Εργοκλής ήταν στρατηγός και κατηγορήθηκε ανάμεσα στα άλλα για κατάχρηση του δημόσιου χρήματος και προδοσία. Ο ρήτορας στο απόσπασμα αυτό επισημαίνει τη σημασία της καταδικαστικής απόφασης σε βάρος του Εργοκλή.

τὰ μὲν κατηγορημένα οὕτως ἐστὶ πολλὰ καὶ δεινά, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὥστε οὐκ ἄν μοι δοκεῖ δύνασθαι Ἐργοκλῆς ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων αὐτῷ πολλάκις ἀποθανὼν δοῦναι
 δίκην ἀξίαν τῷ ὑμετέρῳ πλήθει. καὶ γὰρ πόλεις προδεδωκὼς φαίνεται, καὶ προξένους καὶ 

Λυσίου, Κατὰ Ἀγοράτου, 93-95

  Λυσίου, Κατὰ Ἀγοράτου, 93-95

Ο σεβασμός προς τα θύματα του Αγόρατου και των Τριάκοντα επιβάλλει την τιμωρία του κατηγορουμένου

Ἐνθυμεῖσθε δ᾿, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅπως μὴ πάντων ἔργον σχετλιώτατον ἐργάσησθε. Εἰ γὰρ ἀποψηφιεῖσθε Ἀγοράτου τουτουί, οὐ μόνον τοῦτο διαπράττεσθε, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν, οὓς ὁμολογεῖτε ὑμῖν εὔνους εἶναι, ἅμα τῇ αὐτῇ ψήφῳ ταύτῃ θάνατον καταψηφίζεσθε·

Λυσία , Δήμου Καταλύσεως Απολογία 3 - 4

ΛΥΣΙΑΣ, ΔΗΜΟΥ ΚΑΤΑΛΥΣΕΩΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑ 3 – 4

Ο ομιλητής προσπαθεί κατά τη δοκιμασία του να αποδείξει ότι, μολονότι παρέμεινε στην Αθήνα κατά την περίοδο της διακυβέρνησης των Τριάκοντα, δεν υπήρξε συνεργός ή ομοϊδεάτης τους.

---

δέομαι δ' ὑμῶν, ὦ ἄνδρες δικασταί, μὴ τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχειν τοῖς συκοφάνταις. τούτων μὲν γὰρ 

ἔργον ἐστὶ καὶ τοὺς μηδὲν ἡμαρτηκότας εἰς αἰτίαν καθιστάναι (ἐκ τούτων γὰρ ἂν μάλιστα 

χρηματίζοιντο), ὑμέτερον δὲ τοῖς μηδὲν ἀδικοῦσιν ἐξ ἴσου τῆς πολιτείας γὰρ . τοῖς καθεστηκόσι 

πράγμασι πλείστους συμμάχους ἔχοιτε. [4] ἀξιῶ δέ, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐάνπερ φανῶ συμφορᾶς μὲν 

μηδεμιᾶς αἴτιος γεγενημένος, πολλὰ δὲ κἀγαθὰ εἰργασμένος τὴν πόλιν καὶ τῷ σώματι καὶ τοῖς χρήμασι, 

ταῦτα ὑπάρχειν ὑπάρ, ταῦτα γοῦν . οὐ μόνον τοὺς εὖ πεποιηκότας ἀλλὰ καὶ τοὺς μηδὲν ἀδικοῦντας 

τυγχάνειν δίκαιόν ἐστι. [5] μέγα μὲν οὖν ἡγοῦμαί <μοι> τεκμήριον εἶναι, ὅτι, εἴπερ ἐδύναντο οἱ 

κατήγοροι ἰδίᾳ με ἀδικοῦντα ἐξελέγξαι, οὐκ ἂν τὰ τῶν τριάκοντα ἁμαρτήματα ἁμαρτήματα ἐμοῦ 

κατηγόρουν. χρῆναι ὑπὲρ τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων ἑτέρους διαβάλλειν, ἀλλ' αὐτοὺς τοὺς ἀδικοῦντας 

τιμωρεῖσθαι· 

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

εἰς αἰτίαν καθίστημι τινά : κατηγορώ κάποιον

ἐξ ἴσου τῆς πολιτείας μεταδίδωμι : παρέχω τα ίδια πολιτικά δικαιώματα

τοῖς καθεστηκόσι πράγμασι : στο ισχύον πολίτευμα , στο δημοκρατικό πολίτευμα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

1. Να γραφεί η μετάφραση του κειμένου.
2. Να μεταφερθούν στην ίδια πτώση του άλλου αριθμού οι λέξεις :    τοὺς ἡμαρτηκότας,  πλείστους, τὴν πόλιν, τοῖς πράγμασι, τῷ σώματι, μοι, ὧν,  ὦ ἄνδρες,  τοῖς χρήμασι,  τούτων, τοῖς συκοφάνταις, τοῖς ἀδικοῦσιν
3. τοῖς καθεστηκόσι : να γραφούν οι μετοχές όλων των χρόνων του ρήματος στη φωνή που βρίσκεται.
4.  μεταδιδόναι : να γραφούν τα απαρέμφατα  όλων των χρόνων του ρήματος στη φωνή που βρίσκεται.
5. καθιστάναι: να γραφεί το β’ ενικό πρόσωπο  όλων των εγκλίσεων του ρήματος στο χρόνο  που βρίσκεται.
6. ἀξιῶ: να γραφεί το β’ ενικό πρόσωπο  όλων των εγκλίσεων του ρήματος στο χρόνο  που βρίσκεται.

 

Θουκυδίδου 2 , 73 , 2 - 74 , 1

                                                      ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ 2 , 73 , 2 – 74 ,1

Οι πρέσβεις των Πλαταιέων επιστρέφουν στην πόλη τους μετά από την επίσκεψή τους στην Αθήνα και μεταφέρουν στους συμπολίτες τους όσα τους είπαν οι Αθηναίοι. Στη συνέχεια οι Πλαταιείς καλούνται να αποφασίσουν με ποιους θα συμμαχήσουν : τους Λακεδαιμονίους ή τους Αθηναίους

Θουκυδίδου 7 , 8 , 1-2

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ  7 , 8 , 1 - 2

VIII. ὁ δὲ Νικίας αἰσθόμενος τοῦτο καὶ ὁρῶν καθ' ἡμέραν ἐπιδιδοῦσαν τήν τε τῶν πολεμίων ἰσχὺν καὶ τὴν σφετέραν ἀπορίαν, ἔπεμπε καὶ αὐτὸς ἐς τὰς Ἀθήνας ἀγγέλλων