Λατινικά Β' : Ανάλυση ομοιόπτωτου προσδιορισμού σε δευτερεύουσα πρόταση

ΑΝΑΛΥΣΗ ΟΜΟΙΟΠΤΩΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

1.    Ο ομοιόπτωτος προσδιορισμός [επιθετικός προσδιορισμός, παράθεση] αναλύεται σε δευτερεύουσα αναφορική πρόταση.

2.    Η αναφορική πρόταση εισάγεται με την αναφορική αντωνυμία qui-quαe-quod, πάντα σε ονομαστική πτώση, σε θέση υποκειμένου του ρήματος. Το γένος και ο αριθμός της εξαρτώνται από το γένος και τον αριθμό του ουσιαστικού το οποίο προσδιορίζει .

3.    Ο ομοιόπτωτος προσδιορισμός [ανεξάρτητα σε ποια πτώση βρίσκεται] διατηρεί στη νέα πρόταση το γένος και τον αριθμό του και τίθεται πάντα σε πτώση ονομαστική, σε θέση κατηγορούμενου στο υποκείμενο της αναφορικής πρότασης.

4.    Το ρήμα της αναφορικής πρότασης :

είναι πάντα το sum, σε ενικό ή πληθυντικό, ανάλογα με τον αριθμό του υποκειμένου και σε χρόνο :   

α.  ενεστώτα οριστικής, αν το ρήμα εξάρτησης είναι αρκτικού χρόνου [=Ενεστώτα , Μέλλοντα , Συντελεσμένου Μέλλοντα] ,  ή

 β. παρατατικό οριστικής , αν το ρήμα εξάρτησης είναι  ιστορικού χρόνου. [= Παρατατικού , Παρακειμένου , Υπερσυντέλικου]

 Παραδείγματα:

κ. 3: … beluam  marinam…urget →   … beluam, quae marina est …urget    [ = Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση , προσδιοριστική στο beluam]

κ. 3: … calceis pennatis … advolat → … calceis, qui pennati sunt… advolat [ = Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση , προσδιοριστική στο calceis]

κ.5: … ultimis annis…tenebat → … annis, qui  ultimi erant  …tenebat  [ = Δευτερεύουσα αναφορική πρόταση , προσδιοριστική στο annis]

Άσκηση:

Να τρέψετε τους ομοιόπτωτους  προσδιορισμούς των παρακάτω προτάσεων σε δευτερεύουσα αναφορική πρόταση:

κ.1 : Ovidius poēta in terrā Ponticā exulat→

κ.1: Ovidius fortunam adversam deplorat →

κ.2: Ibi Didō regīna novam patriam fundat→

κ.3: regia hostia deo placet →

κ.5: Silius habebat animum tenerum →

κ.6: in ea civitate boni viri leges servant→

κ.8: Ego tres apros ferōces cēpi →

κ.10: Aeneas bellum ingens geret →

κ.11: Hannibal, dux Carthaginiensis, VI et XX annos natus, omnes gentes Hispaniae bello superāvit→

Κ.13: Serēnā nocte subito luna defecerat→

κ.15: Locis frigidissimis pelles solum habent→